Ľ Psychologische oriŽntatie
Foto

Verzameld en van commentaar voorzien door BrahmAhUM


Verzameld en van commentaar voorzien door BrahmAhUM


                               Psychologische oriŽntatie


Hier is bedoeld de introverte of extraverte vorm van aandacht. Dit is een zeer komplex onderwerp en moeilijk te begrijpen. Maar...dit is te belangrijk om in de schaduw te laten.


Mijn eerste kennismaking met dit uiterst fascinerende thema kwam door een boek van Jung(1).

Carl Jung schreef het na zijn breuk met Freud. Jung wou meer weten over die breuk. Het bleek een algemeen probleem te zijn dat al lang voorkomt. Velen hebben er over geschreven, maar misschien zonder te beseffen waar ze het precies over hadden.


De aandacht kan naar binnen of naar buiten gericht zijn, op subjekt of objekt.

Ik kijk om me heen en zie een tafel en een stoel, mijn aandacht is extravert;

Ik kijk naar binnen, naar mijn gedachten, fantasiŽn, gevoelens, mijn aandacht is introvert. Dat is de oriŽntatie van je aandacht.

Mensen hebben verschillende oriŽntaties en dat leidt bij tijd en wijle tot konflikten tussen mensen.

De psychologische oriŽntatie is een psychologische funktie.

Is de oriŽntatie ťťnzijdig dan spreekt men van een type, respektievelijk extravert en introvert type. In dat geval gaat het dus om een symptoom van een neurose of psychose.


De breuk tussen Freud(extravert) en Jung(introvert) demonstreert ons, aan de ene kant, de enorme krachten hierachter, en aan de andere kant, de moeilijkheid van het kontroleren van deze funktie.


Anderen psychologische funkties die van belang zijn zijn: denken, voelen, waarneming en intuÔtie.

De mate waarin deze funkties bij een individu een rol spelen, beter gezegd bewust zijn, bepaald het psychologisch type.


Samenvattend kun je zeggen: de mate waarin je bepaalde funkties gebruikt bepaalt je type.


Ik ga hier verder niet in op die typen, die informatie is ruimschoots elders te vinden(1).


Het gaat hier alleen om de introverte en extraverte oriŽntatie.

Kijken we om ons heen, dan zien we dat in de wereld de extraverte, materialistische oriŽntatie overheerst. De aandacht van veel mensen is dus gericht op objekten, dingen, materie en het lichaam. Een geringer aantal richt de aandacht naar binnen en worden dromers, dogmatich of religieuze fanaten.

Het gebruik van de funkties is normaal; soms aandacht naar buiten, soms aandacht naar binnen. Het is de ťťnzijdigheid die problemen en konflikten geeft.

…enzijdige aandacht naar buiten of binnen lijdt tot neurose en is een vorm van zelfbedrog. Dit komt overeen met het begrip maya.

Maya is dus het zelfbedrog van de mensheid. Aandacht naar buiten of binnen is als een elastiek dat je uitrekt. Het vraagt inspanning; ontspan en de aandacht gaat terug naar het midden, dwz. terug naar de bron, naar God(zelf).


Iedereen weet dat mensen elkaar bedriegen; dat is al heel lang zo. Ooit in een ver verleden is iemand er mee begonnen zijn medemens te bedriegen en nu doet iedereen het.

Dat bedrog is een onderdeel van de schaduw van de mens. Het begrip schaduw is een psychoanalytische term waarmee de slechte eigenschappen van de mens bedoeld zijn.

De mens is de duivel. In de bijbel, in Genesis, is het de slang. De slang hangt samen met de seksualiteit(kundalini). Adam en Eva zijn respektievelijk de schaduw(4) en de anima van Mozes. Met de anima is bedoeld, het vrouwelijke. Anima en animus vormen de neerslag van alle ervaringen van onze vrouwelijke en mannelijke voorouders.

Na korrektie van een fout (zie noot 4) wil ik hier ook nog even Kain en Abel belichten. Net zoals Adam en Eva vormen ook Kain en Abel delen van Mozes. Kain, de broedermoordenaar is Mozes, Abel het slachtoffer. Uit het geheel blijkt dat Mozes zoveel berouw had dat hij van het slachtoffer een broeder maakte.

Al het bovenstaande is van zeer groot belang. Twee duizend jaar lang hebben veel mensen geloofd dat de eerste mensen zondig waren, alleen op basis van dit verhaal, welke toch niets anders is als komplexsverwerking van Mozes zelf. Eerder verwacht ik van de eerste mensen, als er al zoiets bestaat, dat ze het tegenovergestelde waren, namelijk de meest onschuldige wezens die je je kunt voorstellen. Als de verschillende gestalten in het Paradijsverhaal delen van Mozes voorstellen, dan kan het ook niet anders of de uitdrijving uit de Hof van Eden heeft ook betrekking op Mozes. In dat geval kan de Hof van Eden alleen maar staan voor Egypte. De term die Mozes hier gebruikt voor de uitdrijving uit Egypte gaat terug op de eerdere uitdrijving in Abrahams tijd uit MesopothamiŽ(Babylon).


De extravert-materialistische oriŽntatie valt samen met de verduistering van het licht in de mens(2).


Als het omdraait krijg je een opkomend licht(3), de wederkomst van ImmanuŽl. Amen!


(1) "psychologische typen"; Interviews with People of Different Types:

http://www.innerexplorations.com/catpsy/5.htm

(2) hexagram 36 in de I tjing

(3) hexagram 35

(4) hier stond eerder "zelf", welke fout nu is hersteld. Adam kan in andere kontext een symbool van het zelf zijn, bijvoorbeeld in alchemistische geschriften, maar niet hier, omdat God hier het zelf is en Adam hier voorkomt naast Eva, de anima. Ook is Adam hier de zondige mens, wat ook pleit voor schaduw.





[ terug... ]Omhoog

Eigen domeinnaam




Maak vrienden


Copyright 2002-2018