» Carl Gustav Jung
Foto
Verzameld en van commentaar voorzien door BrahmAhUM

Carl Gustav Jung

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen, volgens mij is Jung de grootste geleerde die de mensheid tot nu toe gehad heeft.

Mijn ervaring met Jung
Begin

Van kindsaf aan las ik wetenschappelijke boeken en kwam ik regelmatig de naam Jung tegen, omdat daarnaar verwezen werd. Het was onvermijdelijk dat ik daarom ook eens een kijkje nam in zijn boeken. Dat heb ik toen gedaan en daar bleef het bij.

Later gebeurde het dat mijn anima plotseling aktief werd, beter gezegd, doorbrak. Ik herkende dat gebeuren en herinnerde mij daarover gelezen te hebben in de boeken van Jung. Ik heb toen het boekje over anima en animus gelezen van zijn vrouw Emma. Een interessant boekje over het vrouwelijk deel in de man en het mannelijk deel in de vrouw. Een ander boek dat ik vond was "Gestaltungen des Unbewussten"(C. G. Jung), waarin onder anderen een analyse(door Aniela Jaffé) van "Der Goldne Topf" van E.T.A. Hoffmann. Die Hoffmann was blijkbaar ook van zijn anima bezeten, wat zich duidelijk in zijn werk uitdrukt.
Door mij steeds meer bewust te worden van het fenomeen was het snel afgelopen met deze doorbraak. Het was een leerzame ervaring. Hierdoor had ik een beetje inzicht gekregen in de werking van de menselijke psyche en de invloed van het onbewuste. Dat bleek een goede basis om op verder te bouwen. Ik begon mij te verdiepen in psychologie en psychoanalyse. Boeken leende ik bij de universiteitsbibliotheek in Utrecht en ik deed cursussen bij de open universiteit. Na een paar certifikaten hield ik het voor gezien en ging verder met zelfstudie. Ik bestudeerde het verzamelde werk van Freud en Jung.
Een heel interessant boek was het boek met de briefwisseling tussen Freud en Jung(Briefwechsel). Het laat de goede vriendschap tussen beiden zien, die later verbroken werd. Die breuk leidde bij Jung tot het schrijven van één van zijn belangrijkste werken "Psychologische typen". De tegenstelling tussen Freud en Jung bleek een klassiek psychologisch probleem te zijn; de tegenstelling tussen de introverte en extraverte psychologische oriëntatie.
Hoewel deze termen gepopulariseerd zijn heeft het gebruik ervan nog niet geleid tot een algemeen begrip van deze problematiek.

Later heb ik de theorie van Freud en Jung verenigd met het taoïsme en er een kompleet model van gemaakt, wat zeer bruikbaar is.
Twee belangrijkste feiten voor dit taoïstisch model zijn: de door Freud genoemde overlappingen van diversen neurosen en de leer der archetypen van Jung.
Dus hoewel er een tegenstelling was tussen deze beiden geleerden vormen hun gedachtes toch ook één geheel.
Daar waar sommigen uitgaan van typen ga ik zelf uit van toestanden. Dit is een ontwikkeling van een statisch naar een dynamisch model. Zo'n denkwijze zou uiteindelijk ook tot meer verdraagzaamheid moeten leiden. In de plaats van iemand te bestempelen als zijnde dit of dat ga ik ervan uit dat iemand in een bepaalde toestand is. De toestanden veranderen voortdurend.
Mijns inziens is Jung sterk beïnvloed door het Taoïsme via Richard Wilhelm.
Hij schreef het voorwoord voor Wilhelms I Tjing-vertaling, waarin hij het begrip synchroniciteit lanceerde, een moeilijk woord voor zinvolle koïncidentie waarover hij ook een boek schreef("synchroniciteit").
Jung schreef ook een boek over UFO's. Hierin lijkt hij het UFO-fenomeen psychologisch te verklaren. De ronde UFO werd gezien als een mandalaprojektie, maar UFO's zijn niet alleen maar rond en UFO's zijn niet alleen maar psychologisch. Het ging Jung blijkbaar alleen om de psychologische kant van het fenomeen, maar hij heeft wel degelijk ook een objektieve verklaring gezocht. Hij sloot het niet uit dat UFO's wellicht een soort ruimteinsekt zijn.
En met deze "stok achter de deur" zat hij waarschijnlijk dichter bij de waarheid. Mijn vermoeden is dat dit mogelijk een "tip" was van een Amerikaanse insider in het UFO-gebeuren. Je kunt er de donder op zeggen dat als Jung nu leefde hij dat hele UFO-probleem
in een mum van tijd opgelost had en niet alleen dat, maar ook al die samenzweerders in hun blote kont had gezet.
Het boek Aion is een fascinerend boek over het Christelijk vissentijdperk, over Christus als symbool van het zelf en over de symboliek van de vis.
Het "Mysterium Coniunctionis"(mysterie van de verbinding) is Jungs laatste driedelige werk over alchemie, een werk voor de echte liefhebber. Dat werk heeft mij ooit van het roken afgeholpen. Dat zat zo: Ik rookte destijds en had al vaak geprobeerd ervanaf te komen; de methode was: sjekbuil onder de kraan en in de kontainer, maar de volgende dag weer nieuwe halen. Het lukte niet om er vanaf te komen. Toen, op een dag, dacht ik: dat roken kost veel geld, als ik nu eens in de plaats van sjek te kopen elke keer dat geld weg leg en dat een tijd volhoud, bijvoorbeeld een jaar lang, dan kan ik van dat geld iets kopen waar ik lang plezier van kan hebben, iets wat ik graag wil hebben, maar wat ik niet gekocht heb, omdat het duur is. En dat was Jungs driedelige Mysterium-werk. Zo gedacht, zo gedaan. Geen sjek gekocht, geld weggelegd en maar denken aan die interessante boeken, die ik zo graag wilde hebben. Dat heb ik zo een jaar volgehouden tot ik het bedrag bijelkaar had, de boeken besteld en gehaald in Groningen. Ik dubbelblij met mijn boeken èn van het roken af; ik heb er daarna nooit meer behoefte aan gehad, definitief ervan af. God zij dank!

Als U één boek van Jung wilt proberen dan zou ik beginnen met zijn autobiografie:
"Herinneringen Dromen Gedachten". Deze autobio is, zeker vergeleken met zijn wetenschappelijke boeken, heel makkelijk te lezen en een prachtig overzicht van zijn leven.
Ik citeer uit de inleiding van Aniela Jaffé, die de redaktie had:
"Hij beschouwde zijn memoires niet als een wetenschappelijk werk en ook niet als een boek van hemzelf, maar hij sprak en schreef over "het project van Aniela Jaffé" waar hij enkele bijdragen voor geleverd had."
"Jung beschouwde zich uitdrukkelijk als christen."
"Ik merk dat al mijn gedachten om God cirkelen zoals de planeten om de zon. Zoals deze door de zon worden aangetrokken, zo gaan mijn gedachten onweerstaanbaar naar God uit. Ik zou het als de grootste zonde voelen wanneer ik me tegen deze geweldige kracht zou verzetten."
Uit "de toren":
"Het lijkt er vaak op alsof er een onpersoonlijk karma over een familie ligt dat van ouder op kind overgaat. Zo leek het me altijd alsof ik vragen moest beantwoorden, die volgens het lot al eerder aan mijn voorouders waren gesteld, maar die nog niet beantwoord zijn; of alsof ik dingen moest voltooien, of alleen maar moest voortzetten die in de tijd vóór mij onvoltooid bleven."
Uit "over het leven na de dood":
"Kort geleden heb ik echter bij mezelf een reeks dromen geobserveerd, die naar alle waarschijnlijkheid het reïncarnatieproces bij een mij bekende overleden persoonlijkheid voorstelde. Bepaalde aspecten kon ik zelfs met een niet geheel af te wijzen waarschijnlijkheid tot in de empirische werkelijkheid nagaan."

Een heel interessant geschrift is "Zur Psychologie und Pathologie sogenannter okkulter Phänomene". Hierin een geval van een jong meisje dat als een spiritistisch medium optreed.
Zij bleek een hysterika te zijn.
Een interessante uitspraak vond ik deze:
"Es haben sich sogar neuerdings Stimmen dafür erhoben, dass eine endgültige Grenze zwischen Epilepsie und Hysterie überhaupt nicht vorhanden sei und ein Unterschied erst in den extremen Fällen deutlich werde."
Maw. epilepsie en hysterie lijken zoveel op elkaar dat alleen in de ernstiger gevallen er verschil zichtbaar wordt. Deze stelling heb ik sindsdien in mijn achterhoofd gehouden en het eerste deel heb ik steeds bevestigd gevonden. Zelf reken ik dergelijke verschijnselen tot de angst-hysterische regressie, een pathologie van de waarnemingsfunktie, dwz. van de auditieve en visuele funktie. Van Freud leerden we alreeds dat de symptomatologie van de verschillende neurosen elkaar overlapt. Daarom is het ook beter van toestanden uit te gaan.
Zowel de gezonde als de zieke of gestoorde mens verkeren steeds in verschillende toestanden; bestempelen is dus zinloos. De toestand van de mens is zo veranderlijk als het weer. Een hysterie is wat te veel zon en angstneurose is wat te veel regen.
Zoals al meerderen geleerden ontdekte zijn de toestanden van de gezonde en zieke mens in abstrakto gelijk. Het zou toch te gek zijn de toestand zelf als pathologisch te zien?
Het vraagstuk wat pathologisch is is hetzelfde vraagstuk als wat moreel meer- of minderwaardig is. En in mijn ogen is pathologie vaak hetzelfde als morele minderwaardigheid. Ik bedoel, vaak weet ik niet eens of ik iemand als slecht of ziek/gestoord moet beschouwen. Soms zeg ik dat hij of zij niet deugd, en later zeg ik over dezelfde persoon dat hij/zij gestoord is. Maar nu neig ik ernaar het als één geheel te zien.
Stel dat je een gezin hebt met kinderen; één van de kinderen is ondeugend en luistert voor geen cent naar zijn ouders. Plotseling is het heel koud buiten en het ondeugende kind weigert een jas aan te trekken. Hoe vaak zijn ouders ook roepen dat het een jas aan moet doen het doet het niet en wordt vervolgens ziek. Buurvrouw komt en ziet dat het kind ziek is en heeft medelijden, maar de ouders zeggen dat het ondeugend is. Is het kind ziek of ondeugend? Is het een pathologie of een morele minderwaardigheid?
Hetzelfde probleem bij het religieuze vraagstuk; ouders vervangen door God; ondeugendheid is ongehoorzaamheid, betekent dat je vervloekt bent en als je gehoorzaam bent ben je gezegend. Gaat heen en zondig niet meer!

Bij Jung probeer ik niet te snel allerlei konklusies te gaan trekken. Allereerst probeer ik goed te begrijpen wat er bedoelt wordt voordat ik kritiek lever.
Wat we goed moeten beseffen is dat als Jung betekenissen naar voren brengt in zijn geschriften er meestal sprake is van wat dingen betekende voor degenen die erover schreven.
In dat geval zijn het niet zozeer objektieve feiten of definities, maar bepaalde zaken met bepaalde kenmerken. Hij deed veel vergelijkend onderzoek, vond dan overeenkomsten en bracht die dan naar voren. Zo kon hij dan op een gegeven moment beweren dat God en de Zoon dezelfde zijn of God en de duivel of Jezus en de duivel. Zulke beweringen moet je niet los zien van de kontext. Als hij op een gegeven moment dus zegt dat Jezus en de duivel dezelfde zijn dan is bedoelt dat beiden dezelfde kenmerken hebben gekregen in een bepaald geschrift of Jezus heeft de kenmerken in het ene geschrift en de duivel heeft die kenmerken in een ander geschrift. Dat is dus meer een psychologisch fenomeen dan een wetenschappelijk feit.
Het wetenschappelijk feit is dat God, Jezus, Heilige Geest en duivel in bepaalde geschriften dezelfde kenmerken hebben. En dat is ook zo bij de verschillende delen van de psyche. Dezen vaststelling zegt ook niets over het wel of niet bestaan van bovengenoemden.
Mijnsinziens is Jung altijd zeer objektief en wetenschappelijk.
Dit soort dingen zijn belangrijk en ik schroom dan ook niet te beweren dat Jungs boeken een onuitputtelijke bron zijn van wijsheid.

Er zijn vast nog andere manieren om te laten zien dat Jungs ideeën belangrijk zijn, maar ik heb er voor gekozen te schrijven op basis van mijn eigen ervaring. Het is heel beperkt, maar toch hoop ik dat het zinvol is.

mailto:brahmahum@gmail.com

[ terug... ]Omhoog

Eigen domeinnaam




Maak vrienden


Copyright 2002-2018